Robert Pattinson: The Challenge of Playing "Normal" After a Career of "Freaks"

Robert Pattinson: The Challenge of Playing "Normal" After a Career of "Freaks"

Robert Pattinson: The Challenge of Playing "Normal" After a Career of "Freaks"

Actor Robert Pattinson has recently shed light on an unexpected professional challenge: adapting to a standard, everyday role after spending the majority of his career inhabiting complex, often eccentric, or even monstrous characters. 

Pattinson has become internationally renowned for his willingness to embrace the unusual, consistently choosing roles that stretch the boundaries of conventional storytelling and character portrayal. 

This deliberate path has established him as an actor unafraid to play the "freaks" of cinema.

The actor's impressive resume speaks to this preference for the peculiar. 

From his star-making turn as the brooding vampire Edward Cullen, to his recent, critically acclaimed performance as the tortured superhero in "The Batman," Pattinson has rarely taken the easy route. 

His filmography is littered with deeply unconventional characters, including the isolated lighthouse keeper in "The Lighthouse" and a bizarrely aged criminal in "Good Time," among many others. 

These roles demand an intense, often physically and mentally draining, commitment to the fringe.

Pattinson admitted that this long-term immersion into the minds of cinematic outliers has made it surprisingly difficult to pivot back to something more grounded and relatable. 

When approaching a character who simply behaves like a "normal person," the actor finds himself searching for the familiar hooks of madness or extremity, which aren't there. 

He has become so comfortable with the exaggerated or the absurd that the simplicity of the mundane requires a conscious and often awkward professional adjustment.

This realization came to the forefront while filming his new project, "Die My Love." 

In this film, Pattinson takes on a character described as being more conventional or "standard"—a stark departure from his recent work. 

The actor confessed that he had to actively "adjust" his mindset and performance style to effectively inhabit this role, which lacks the overt psychological or physical quirks he's grown accustomed to using as an entry point into a character.

Pattinson's comments offer a fascinating insight into the psychological toll and skill set developed by actors who choose consistently non-traditional paths. 

It highlights how repeated exposure to the extreme can actually make the ordinary feel foreign. 

While his penchant for playing "freaks" has cemented his status as a daring and versatile performer, it appears to have inadvertently created a new, complex hurdle when it comes to simply playing the guy next door.

रॉबर्ट पैटिंसन: "सनकी" करियर के बाद "सामान्य" किरदार निभाने की चुनौती

अभिनेता रॉबर्ट पैटिंसन ने हाल ही में एक अप्रत्याशित पेशेवर चुनौती पर प्रकाश डाला है: अपने करियर का अधिकांश हिस्सा जटिल, अक्सर विलक्षण, या यहाँ तक कि राक्षसी किरदारों में बिताने के बाद, एक मानक, रोज़मर्रा की भूमिका में ढलना।

पैटिंसन असामान्य को अपनाने की अपनी तत्परता और पारंपरिक कहानी कहने और चरित्र चित्रण की सीमाओं को लांघने वाली भूमिकाओं को लगातार चुनने के लिए अंतरराष्ट्रीय स्तर पर प्रसिद्ध हो गए हैं।

इस सोची-समझी राह ने उन्हें सिनेमा के "सनकी" किरदार निभाने से बेखौफ अभिनेता के रूप में स्थापित किया है।

अभिनेता का प्रभावशाली रेज़्यूमे अजीबोगरीब के प्रति उनकी पसंद को दर्शाता है।

चिंतित पिशाच एडवर्ड कलन के रूप में उनके स्टार-मेकिंग अभिनय से लेकर "द बैटमैन" में प्रताड़ित सुपरहीरो के रूप में उनके हालिया, समीक्षकों द्वारा प्रशंसित अभिनय तक, पैटिंसन ने शायद ही कभी आसान रास्ता अपनाया हो।

 उनकी फ़िल्मों में बेहद अपरंपरागत किरदारों की भरमार है, जिनमें "द लाइटहाउस" का एकांतप्रिय लाइटहाउस कीपर और "गुड टाइम" का एक विचित्र रूप से वृद्ध अपराधी, और भी कई शामिल हैं।

इन भूमिकाओं के लिए हाशिये के लोगों के प्रति गहन, अक्सर शारीरिक और मानसिक रूप से थका देने वाली प्रतिबद्धता की आवश्यकता होती है।

पैटिंसन ने स्वीकार किया कि सिनेमाई बाहरी लोगों के दिमाग़ में लंबे समय तक डूबे रहने के कारण, किसी ज़्यादा ज़मीनी और प्रासंगिक किरदार की ओर लौटना आश्चर्यजनक रूप से मुश्किल हो गया है।

जब वह किसी ऐसे किरदार के पास जाते हैं जो बस एक "सामान्य व्यक्ति" की तरह व्यवहार करता है, तो अभिनेता खुद को पागलपन या अतिवाद के परिचित आकर्षणों की तलाश में पाता है, जो वहाँ हैं ही नहीं।

वह अतिशयोक्ति या बेतुकेपन के साथ इतना सहज हो गया है कि साधारण चीज़ों की सादगी के लिए एक सचेत और अक्सर अजीब पेशेवर समायोजन की आवश्यकता होती है।

यह अहसास उनकी नई परियोजना, "डाई माई लव" की शूटिंग के दौरान सामने आया।

इस फ़िल्म में, पैटिंसन एक ऐसे किरदार को निभाते हैं जिसे ज़्यादा पारंपरिक या "मानक" बताया गया है—जो उनके हाल के काम से बिल्कुल अलग है।

 अभिनेता ने स्वीकार किया कि इस भूमिका में प्रभावी ढंग से ढलने के लिए उन्हें अपनी मानसिकता और अभिनय शैली को सक्रिय रूप से "समायोजित" करना पड़ा, जिसमें वे प्रत्यक्ष मनोवैज्ञानिक या शारीरिक विचित्रताएँ नहीं हैं जिनका उपयोग वे किसी किरदार में प्रवेश के लिए करते आए हैं।

पैटिंसन की टिप्पणियाँ उन अभिनेताओं द्वारा विकसित मनोवैज्ञानिक बोझ और कौशल के बारे में एक आकर्षक अंतर्दृष्टि प्रदान करती हैं जो लगातार गैर-पारंपरिक रास्ते चुनते हैं।

यह इस बात पर प्रकाश डालता है कि कैसे बार-बार चरम सीमाओं का सामना करने से सामान्य चीज़ें भी अजीब लगने लगती हैं।

हालाँकि "सनकी" किरदार निभाने के उनके शौक ने एक साहसी और बहुमुखी कलाकार के रूप में उनकी स्थिति को मजबूत किया है, लेकिन ऐसा लगता है कि इसने अनजाने में ही एक नई, जटिल बाधा पैदा कर दी है जब बात बस पड़ोसी की भूमिका निभाने की आती है।

రాబర్ట్ ప్యాటిన్సన్: "ఫ్రీక్స్" కెరీర్ తర్వాత "నార్మల్" పాత్ర పోషించడం యొక్క సవాలు

నటుడు రాబర్ట్ ప్యాటిన్సన్ ఇటీవల ఊహించని వృత్తిపరమైన సవాలును వెలుగులోకి తెచ్చాడు: తన కెరీర్‌లో ఎక్కువ భాగం సంక్లిష్టమైన, తరచుగా అసాధారణమైన లేదా భయంకరమైన పాత్రలతో నివసించిన తర్వాత ప్రామాణికమైన, రోజువారీ పాత్రకు అనుగుణంగా మారడం. 

సాంప్రదాయ కథ చెప్పడం మరియు పాత్ర చిత్రణ యొక్క సరిహద్దులను విస్తరించే అసాధారణమైన, స్థిరంగా ఎంచుకునే పాత్రలను స్వీకరించడానికి ప్యాటిన్సన్ తన సంసిద్ధత కోసం అంతర్జాతీయంగా ప్రసిద్ధి చెందాడు. 

ఈ ఉద్దేశపూర్వక మార్గం అతన్ని సినిమా యొక్క "ఫ్రీక్స్" పాత్రను పోషించడానికి భయపడని నటుడిగా స్థాపించింది.

నటుడి ఆకట్టుకునే రెజ్యూమ్ విచిత్రమైన ఈ ప్రాధాన్యతను తెలియజేస్తుంది. 

చింతిస్తున్న వాంపైర్ ఎడ్వర్డ్ కల్లెన్‌గా అతని స్టార్‌మేకింగ్ టర్న్ నుండి, "ది బ్యాట్‌మ్యాన్"లో హింసించబడిన సూపర్‌హీరోగా అతని ఇటీవలి, విమర్శకుల ప్రశంసలు పొందిన నటన వరకు, ప్యాటిన్సన్ చాలా అరుదుగా సులభమైన మార్గాన్ని తీసుకున్నాడు. 

అతని ఫిల్మోగ్రఫీ లోతుగా అసాధారణమైన పాత్రలతో నిండి ఉంది, వాటిలో "ది లైట్‌హౌస్"లో ఒంటరిగా ఉన్న లైట్‌హౌస్ కీపర్ మరియు "గుడ్ టైమ్"లో వింతగా వృద్ధుడైన నేరస్థుడు, అనేక ఇతర పాత్రలు ఉన్నాయి. 

 ఈ పాత్రలు తీవ్రమైన, తరచుగా శారీరకంగా మరియు మానసికంగా అలసిపోయే, అంచున ఉండే నిబద్ధతను కోరుతాయి.

సినిమా బయటి వ్యక్తుల మనస్సులలో ఈ దీర్ఘకాలిక లీనత మరింత స్థిరపడిన మరియు సాపేక్షంగా ఉండే దానికి తిరిగి వెళ్లడం ఆశ్చర్యకరంగా కష్టతరం చేసిందని ప్యాటిన్సన్ అంగీకరించాడు. 

"సాధారణ వ్యక్తి" లాగా ప్రవర్తించే పాత్రను సంప్రదించినప్పుడు, నటుడు పిచ్చి లేదా తీవ్రత యొక్క సుపరిచితమైన హుక్‌ల కోసం వెతుకుతున్నట్లు కనుగొంటాడు, అవి అక్కడ లేవు. 

అతను అతిశయోక్తి లేదా అసంబద్ధతతో చాలా సుఖంగా ఉన్నాడు, లౌకిక సరళతకు చేతన మరియు తరచుగా ఇబ్బందికరమైన వృత్తిపరమైన సర్దుబాటు అవసరం.

తన కొత్త ప్రాజెక్ట్ "డై మై లవ్" చిత్రీకరణ సమయంలో ఈ అవగాహన తెరపైకి వచ్చింది. 

ఈ చిత్రంలో, ప్యాటిన్సన్ మరింత సాంప్రదాయ లేదా "ప్రామాణిక" అని వర్ణించబడిన పాత్రను పోషిస్తాడు - ఇది అతని ఇటీవలి రచనల నుండి పూర్తిగా నిష్క్రమణ. 

ఈ పాత్రను సమర్థవంతంగా ఆక్రమించడానికి తన మనస్తత్వం మరియు ప్రదర్శన శైలిని చురుకుగా "సర్దుబాటు" చేసుకోవాల్సి వచ్చిందని నటుడు ఒప్పుకున్నాడు, దీనిలో అతను ఒక పాత్రలోకి ప్రవేశ బిందువుగా ఉపయోగించడానికి అలవాటుపడిన బహిరంగ మానసిక లేదా శారీరక విచిత్రాలు లేవు.

 ప్యాటిన్సన్ వ్యాఖ్యలు నిరంతరం సాంప్రదాయేతర మార్గాలను ఎంచుకునే నటులు అభివృద్ధి చేసుకున్న మానసిక గాయం మరియు నైపుణ్యాల సమితిపై మనోహరమైన అంతర్దృష్టిని అందిస్తాయి. 

పదే పదే తీవ్రమైన వాటికి గురికావడం వల్ల సాధారణ వ్యక్తి ఎలా విదేశీయుడిగా భావిస్తాడో ఇది హైలైట్ చేస్తుంది. 

"ఫ్రీక్స్" పాత్రలను పోషించడం పట్ల అతని ప్రవృత్తి అతని హోదాను ధైర్యవంతుడు మరియు బహుముఖ ప్రజ్ఞాశాలిగా స్థిరపరిచినప్పటికీ, పక్కింటి వ్యక్తి పాత్రలను పోషించే విషయంలో అది అనుకోకుండా కొత్త, సంక్లిష్టమైన అడ్డంకిని సృష్టించినట్లు కనిపిస్తుంది.