Why South Africa Cricket Team Banned For Years : The Apartheid Ban

Why South Africa Cricket Team Banned For Years : The Apartheid Ban

Why South Africa Cricket Team Banned For Years : The Apartheid Ban

South Africa's long ban from international cricket, spanning 21 years from 1970 to 1991, stands as one of the most significant political interventions in sports history. 

The root cause of this exclusion was not performance-related but rather the country's oppressive political system known as apartheid. Instituted in 1948, apartheid was a brutal, institutionalized system of racial segregation and discrimination, predominantly targeting the majority non-white population. 

This system dictated life in nearly all sectors, including education, housing, employment, and, crucially, sports, where it mandated separate, unequal facilities and teams based on race.

The global sports community, including the International Cricket Council (ICC), found apartheid's principles incompatible with the spirit of international competition, leading to increasing calls for a sporting boycott. 

The most direct catalyst for the formal ban was South Africa's unwavering refusal to field or compete against mixed-race teams, strictly adhering to its government's segregationist policies. 

A pivotal moment occurred in 1968 when the South African government objected to the inclusion of Basil D’Oliveira, a mixed-race South African-born cricketer, in the touring English squad, leading to the cancellation of the tour and solidifying international resolve against the regime.

In 1970, faced with this entrenched institutional racism, the ICC officially suspended South Africa from all international cricket. 

For more than two decades, the nation was cut off from major global tournaments, including the Cricket World Cup and Test match tours, effectively isolating its cricketers. 

Despite the ban, South Africa continued to play domestic cricket and hosted controversial "rebel tours," where individual foreign players defied the ban for lucrative payments. 

These tours were widely condemned and led to sanctions against the participating players by their respective cricketing boards.

The end of the cricketing exile was directly tied to the fundamental political changes within South Africa. 

Following the dismantling of key apartheid legislation and the release of Nelson Mandela in the early 1990s, the nation began a transition to a multi-racial democracy. 

Recognizing these monumental shifts, the international community, including the ICC, welcomed South Africa back. 

This move was symbolic of the global recognition that the oppressive system had been defeated.

South Africa’s return to the international stage was officially inaugurated in November 1991, with their first One Day International (ODI) against India. 

The lifting of the ban was a powerful statement that transcended sports, serving as a reminder of the deep connection between political integrity and global participation. 

Today, South Africa remains a prominent and competitive nation in international cricket, and the history of the ban stands as a vital lesson on the importance of combating racial discrimination on and off the field.

अंतर्राष्ट्रीय क्रिकेट से दक्षिण अफ्रीका का बहिष्कार: रंगभेद प्रतिबंध

अंतर्राष्ट्रीय क्रिकेट से दक्षिण अफ्रीका पर 1970 से 1991 तक 21 साल का लंबा प्रतिबंध, खेल इतिहास में सबसे महत्वपूर्ण राजनीतिक हस्तक्षेपों में से एक है।

इस बहिष्कार का मूल कारण प्रदर्शन से संबंधित नहीं था, बल्कि देश की दमनकारी राजनीतिक व्यवस्था थी जिसे रंगभेद के नाम से जाना जाता था। 1948 में लागू किया गया रंगभेद, नस्लीय अलगाव और भेदभाव की एक क्रूर, संस्थागत प्रणाली थी, जो मुख्य रूप से बहुसंख्यक गैर-श्वेत आबादी को निशाना बनाती थी।

यह प्रणाली शिक्षा, आवास, रोज़गार और, सबसे महत्वपूर्ण रूप से, खेल सहित लगभग सभी क्षेत्रों में जीवन को नियंत्रित करती थी, जहाँ इसने नस्ल के आधार पर अलग, असमान सुविधाओं और टीमों को अनिवार्य किया था।

अंतर्राष्ट्रीय क्रिकेट परिषद (ICC) सहित वैश्विक खेल समुदाय ने रंगभेद के सिद्धांतों को अंतर्राष्ट्रीय प्रतिस्पर्धा की भावना के साथ असंगत पाया, जिससे खेल बहिष्कार की मांगें बढ़ने लगीं।

औपचारिक प्रतिबंध का सबसे सीधा कारण दक्षिण अफ्रीका का मिश्रित नस्ल की टीमों के खिलाफ खेलने या प्रतिस्पर्धा करने से लगातार इनकार करना था, जो अपनी सरकार की अलगाववादी नीतियों का सख्ती से पालन कर रहा था।

1968 में एक महत्वपूर्ण क्षण आया जब दक्षिण अफ्रीकी सरकार ने दौरे पर आई इंग्लिश टीम में बेसिल डी'ओलिवेरा, एक मिश्रित नस्ल के दक्षिण अफ्रीकी मूल के क्रिकेटर को शामिल करने पर आपत्ति जताई, जिससे दौरा रद्द हो गया और शासन के खिलाफ अंतर्राष्ट्रीय संकल्प मजबूत हुआ।

1970 में, इस गहरी संस्थागत नस्लवाद का सामना करते हुए, ICC ने आधिकारिक तौर पर दक्षिण अफ्रीका को सभी अंतर्राष्ट्रीय क्रिकेट से निलंबित कर दिया।

दो दशकों से अधिक समय तक, देश प्रमुख वैश्विक टूर्नामेंटों से कटा रहा, जिसमें क्रिकेट विश्व कप और टेस्ट मैच दौरे शामिल थे, जिससे उसके क्रिकेटर प्रभावी रूप से अलग-थलग पड़ गए।

प्रतिबंध के बावजूद, दक्षिण अफ्रीका ने घरेलू क्रिकेट खेलना जारी रखा और विवादास्पद "विद्रोही दौरों" की मेजबानी की, जहाँ व्यक्तिगत विदेशी खिलाड़ियों ने आकर्षक भुगतान के लिए प्रतिबंध का उल्लंघन किया।

इन दौरों की व्यापक रूप से निंदा की गई और संबंधित क्रिकेट बोर्डों द्वारा भाग लेने वाले खिलाड़ियों पर प्रतिबंध लगाए गए।

क्रिकेट से निर्वासन का अंत सीधे दक्षिण अफ्रीका के भीतर मौलिक राजनीतिक परिवर्तनों से जुड़ा था।

1990 के दशक की शुरुआत में प्रमुख रंगभेद कानूनों को खत्म करने और नेल्सन मंडेला की रिहाई के बाद, देश ने एक बहु-नस्लीय लोकतंत्र की ओर संक्रमण शुरू किया।

इन बड़े बदलावों को पहचानते हुए, ICC सहित अंतर्राष्ट्रीय समुदाय ने दक्षिण अफ्रीका का फिर से स्वागत किया।

यह कदम इस बात का प्रतीक था कि दमनकारी व्यवस्था को हरा दिया गया था। दक्षिण अफ्रीका की अंतरराष्ट्रीय मंच पर वापसी नवंबर 1991 में आधिकारिक तौर पर हुई, जब उसने भारत के खिलाफ अपना पहला वनडे इंटरनेशनल (ODI) खेला।

यह बैन हटना एक मज़बूत संदेश था जो खेल से कहीं बढ़कर था, और यह राजनीतिक ईमानदारी और वैश्विक भागीदारी के बीच गहरे संबंध की याद दिलाता है।

आज, दक्षिण अफ्रीका अंतरराष्ट्रीय क्रिकेट में एक प्रमुख और प्रतिस्पर्धी देश बना हुआ है, और बैन का इतिहास मैदान के अंदर और बाहर नस्लीय भेदभाव से लड़ने के महत्व पर एक ज़रूरी सबक है।

అంతర్జాతీయ క్రికెట్ నుండి దక్షిణాఫ్రికా బహిష్కరణ: వర్ణవివక్ష నిషేధం

1970 నుండి 1991 వరకు 21 సంవత్సరాల పాటు దక్షిణాఫ్రికాపై విధించిన సుదీర్ఘ అంతర్జాతీయ క్రికెట్ నిషేధం, క్రీడా చరిత్రలో అత్యంత ముఖ్యమైన రాజకీయ జోక్యాలలో ఒకటిగా నిలుస్తుంది.

ఈ బహిష్కరణకు మూల కారణం ఆటతీరుకు సంబంధించినది కాదు, ఆ దేశంలో అపార్థీడ్ అని పిలువబడే అణచివేత రాజకీయ వ్యవస్థే. 1948లో స్థాపించబడిన అపార్థీడ్, జాతి వివక్ష మరియు వివక్షకు సంబంధించిన ఒక క్రూరమైన, సంస్థాగత వ్యవస్థ. ఇది ప్రధానంగా మెజారిటీ శ్వేతజాతీయేతర జనాభాను లక్ష్యంగా చేసుకుంది.

ఈ వ్యవస్థ విద్య, గృహనిర్మాణం, ఉపాధి మరియు ముఖ్యంగా క్రీడలతో సహా దాదాపు అన్ని రంగాలలో జీవితాన్ని శాసించింది. క్రీడల విషయంలో, ఇది జాతి ఆధారంగా వేర్వేరు, అసమాన సౌకర్యాలు మరియు జట్లను తప్పనిసరి చేసింది.

అంతర్జాతీయ క్రికెట్ కౌన్సిల్ (ఐసిసి)తో సహా ప్రపంచ క్రీడా సమాజం, అపార్థీడ్ సూత్రాలు అంతర్జాతీయ పోటీ స్ఫూర్తికి విరుద్ధమని భావించి, క్రీడా బహిష్కరణకు పిలుపునిచ్చింది.

అధికారిక నిషేధానికి అత్యంత ప్రత్యక్ష కారణం, దక్షిణాఫ్రికా తన ప్రభుత్వం యొక్క వేర్పాటువాద విధానాలకు కట్టుబడి, మిశ్రమ జాతి జట్లతో ఆడటానికి లేదా పోటీపడటానికి నిరాకరించడమే.

1968లో ఒక కీలక సంఘటన జరిగింది. దక్షిణాఫ్రికాలో జన్మించిన మిశ్రమ జాతి క్రికెటర్ బాసిల్ డి'ఒలివెరాను పర్యటనకు వచ్చిన ఇంగ్లీష్ జట్టులో చేర్చడాన్ని దక్షిణాఫ్రికా ప్రభుత్వం అభ్యంతరం చెప్పింది. ఇది పర్యటన రద్దుకు దారితీసింది మరియు ఆ ప్రభుత్వానికి వ్యతిరేకంగా అంతర్జాతీయ సంకల్పాన్ని బలపరిచింది.

1970లో, ఈ పాతుకుపోయిన సంస్థాగత జాతి వివక్షను ఎదుర్కొని, ఐసిసి అధికారికంగా దక్షిణాఫ్రికాను అన్ని అంతర్జాతీయ క్రికెట్ నుండి సస్పెండ్ చేసింది.

రెండు దశాబ్దాలకు పైగా, ఆ దేశం క్రికెట్ ప్రపంచ కప్ మరియు టెస్ట్ మ్యాచ్ పర్యటనలతో సహా ప్రధాన ప్రపంచ టోర్నమెంట్ల నుండి వేరు చేయబడింది, ఇది దాని క్రికెటర్లను సమర్థవంతంగా ఏకాకిని చేసింది.

నిషేధం ఉన్నప్పటికీ, దక్షిణాఫ్రికా దేశీయ క్రికెట్ ఆడటం కొనసాగించింది మరియు వివాదాస్పద "తిరుగుబాటు పర్యటనలను" నిర్వహించింది. ఈ పర్యటనలలో, విదేశీ ఆటగాళ్లు లాభదాయకమైన చెల్లింపుల కోసం నిషేధాన్ని ధిక్కరించారు.

ఈ పర్యటనలు విస్తృతంగా ఖండించబడ్డాయి మరియు పాల్గొన్న ఆటగాళ్లపై వారి సంబంధిత క్రికెట్ బోర్డులు ఆంక్షలు విధించాయి.

క్రికెట్ బహిష్కరణ ముగింపు దక్షిణాఫ్రికాలోని ప్రాథమిక రాజకీయ మార్పులతో నేరుగా ముడిపడి ఉంది.

1990ల ప్రారంభంలో కీలకమైన అపార్థీడ్ చట్టాలను రద్దు చేసి, నెల్సన్ మండేలాను విడుదల చేసిన తర్వాత, ఆ దేశం బహుళ జాతి ప్రజాస్వామ్యం వైపు పరివర్తన చెందడం ప్రారంభించింది.

ఈ అద్భుతమైన మార్పులను గుర్తించి, ఐసిసి సహా అంతర్జాతీయ సమాజం దక్షిణాఫ్రికాను తిరిగి స్వాగతించింది.

ఈ చర్య, అణచివేత వ్యవస్థ ఓడిపోయిందని ప్రపంచవ్యాప్తంగా గుర్తింపు పొందడానికి ప్రతీకగా నిలిచింది. దక్షిణాఫ్రికా అంతర్జాతీయ వేదికపైకి తిరిగి రావడం నవంబర్ 1991లో అధికారికంగా ప్రారంభమైంది, ఆ దేశం భారతదేశంతో తన మొదటి వన్డే అంతర్జాతీయ (ODI) మ్యాచ్ ఆడింది.

ఈ నిషేధాన్ని ఎత్తివేయడం క్రీడలకు అతీతమైన ఒక శక్తివంతమైన ప్రకటనగా నిలిచింది, ఇది రాజకీయ సమగ్రతకు మరియు ప్రపంచ భాగస్వామ్యానికి మధ్య ఉన్న గాఢమైన సంబంధాన్ని గుర్తుచేసింది.

నేడు, దక్షిణాఫ్రికా అంతర్జాతీయ క్రికెట్‌లో ఒక ప్రముఖ మరియు పోటీతత్వ దేశంగా కొనసాగుతోంది, మరియు ఈ నిషేధం యొక్క చరిత్ర మైదానంలో మరియు వెలుపల జాతి వివక్షను ఎదుర్కోవలసిన ఆవశ్యకతపై ఒక కీలకమైన పాఠంగా నిలుస్తుంది.